Интимност

Предлог штиво
Ханив Курејши - Интимност

Gentleman

Ова е нешто за кое вреди да газиш на планетата земја уживајќи во звуците на овој музичар.
Gentleman & Far east band ги споделиja со нас сите емоции една прекрасна вечер во Белград.
За подетални информации www.journeytojah.com

Сочуство

Пред неколку години кога прилично бев фасциниран од Сартр читајќи го за време на студии , ми остана една негова реченица која силно рефлектираше една посебна состојба на умот врзана со чуството за емпатија и симпатија, имено - пеколот тоа се другите. Ја толкував онака како што само јас мислев дека треба. Во тие моменти , авионите на НАТО летаа над мојата глава додека јас лежерно си го читав Сартр и се умислував дека студирањето философија е нешто посебно , кое малкумина одбрани го имаа правото да го уживаат. Се она што се случуваше наоколу не беше доволно значајно, цивили наоколу гинеа, а ретко кој за нив чувстуваше некаква емоција. Сите тие лешови завршија со бројче закачено на ножниот палецот, во некоја си усмрдена мртовечница, очекувајќи го моментот за успокојување. Така листајќи го слобс кој се наоѓа на прилично заебано место за престој - во близина на блискоисточниот пекол, се сетив на она што ни се случуваше нам пред неколку години. Денес на никој посебно не му е грижа што милиони либанци , палестинци и сиријци го трпат теророт од една первертирана нација која од жртва за време на втората светска војна се претвори во бездушен тиранин, дејстувајќи ни по што поразлично од хитлеровите методи , кои ги почуствуваа на своја кожа. Така за целиот свет пеколот најверојатно е некаде подалеку и им се случува на другите за кои можеби има резервирано место во адот и тоа е само затоа што нивната боја на крв не е црвена, туку прашникава исполнета со пустински песок - основниот материјал од кој е сочинет нивниот дом.

Интерес

Не сум сигурен повеќе дали јас губам инерес за нештата, или тие губат интерес за мене!

Репортер

Предлог блог
Slobs.blog.hr
Одличен блог на воен репортер од Ирак , но и од целата Западна Обала. Вреди да се погледне и да се потроши некоја минута за него.

Милан Младеновиќ - ЕКВ (21.9.1957 - 5.11.1994)

I po edinaeset godini od upokojuvaweto na Milan Mladenovi}, golemiot muzi~ar, kulten lider i vokal na belgradskiot bend Ekaterina Velika, toj seu{te u`iva misti~en status na rok guru i poet zapameten od generaciite koi `ivea od i za negovite stihovi i ezoteri~ni melodii. Negoviot posleden album “Angel breath”, sozdavan vo Brazil i izdaden neposredeno pred negovata vo smrt vo 1994 godina e zatvorawe na krugot koj samiot go iscrta, ispolnet so siot kreativen potencijal, `ar i predanost kon muzikata na nekolkumina inzvoredni lu|e so koi ja podeli istata ta`na sudbina. So smrtta na Margarita Stefanovi} - Magi, klavijaturistkata na EKV vo 2002 godina site ~lenovi na originalnata postava na ovoj bend se povtorno zaedno i toa so sigurnost vo rajot, zo{to za niv drugo mesto i ne postoi. Sudbinata si poigra so site od niv, (Ivan Vidovi}- tapanar, umira vo 1992, Milan Mladenovi} - vokal i gitara, umira vo1994, Bojan Pe~ar- bas gitara, umira 1998, Margarita Stefanovi} - klavijatiri, umira 2002 godina) ne dozvoluvaj}i im da prodol`at so ona koe najdobro go ~inea - preto~uvawe na emociite vo sovr{ena muzi~ka lirika.
Mnogumina seu{te ne mo`at da poveruvaat deka Milan odamna go nema. Sepak, negovata muzi~ka kreacija go nadmina limitot koi mu go nametna `ivotot. Ona {to Mladenovi} go postigna so nekolku stihovi ili akordi, retko koj bi mo`el da go do`ivee. Negovata misija e ispolneta. Ovozmenite godini pro`iveani na planetata Zemja gi zameni so nekolku iljadi galakti~ki vekovi. Sega e nekade daleku kade mirno so angelite u`iva vo svojot spokoj. Slava mu.

Не учествувам во разговори со глуви - Ристо Вртев

Останавте доследен на уметноста, не влетувајќи во дневно – политчки вратоломии и толкувања на македонската реалност. Како успеавте да се апстрахирате од секојдневието исполнето со страв, терор и сиромаштија и да се посветите на музичката креација?

Успеав токму преку творештвото. Благословени се оние на кои Господ им дал дарба... Според мене тоа е најдобрата одбрана од ирационалностите кои го контаминираат нашето општество.

Можете ли да пишувате песни и да си го дозволите тој луксуз да творите во моменти кога повеќе од половина граѓанство оскудува и нема нема никакво чувство кон уметноста. Дали понекогаш оваа состојба знае да ве фрустрира?

...Човештвото создавало и во време на економски криз и во периоди на економски просперитет. Јас и понатаму пишувам песни. Тоа ме штити да не пропаднам и ја сво оваа етичка дупка на чие дно се најдоа сите човечки и цивилизациски вредности за кои светот знае.

Ако се постетиме на приказнта околу Џони Штулич и Азра, тој во моментите на најголема слава реши да се повлече и анонимно да замине да живее во Холандија. Живеете ли и вие во своевиден духовен егзил, бидејќи ретко сте присутни во медиумите, при тоа единствено комуницирајќи со јавоста преку музиката и концертите?

...Јас останав во Македонија. Мојот медиумски егзил на некој начин беше изнуден потег. Едноставно не ми паѓаше на ум да учествувам во разговори со глуви.

(дел од интервјуто на Ристо Вртев дадено за Актуел)